Ome Willem
Recensie NRC, oktober 2020
Asjemenou! “De Nederlandse populaire cultuur in 100 voorwerpen” in het Noordbrabants Museum. De tentoonstelling is gebaseerd op de gekozen en becommentarieerde voorwerpen in een vaste rubriek van de Volkskrant.
AD, augustus 2020
Hoe is het nu met? Interview met Edwin in het AD in augustus 2020. “Pensioen? Ik weet niet eens hoe ik dat woord moet schrijven.” JAZZ DIPLOMA A
De Pet van Ome Willem in De Volkskrant, november 2018
De Pet van Ome Willem in de rubriek ’Een geschiedenis van de Nederlandse popcultuur in 100 voorwerpen’ in De Volkskrant.
Column Klein geluk in Amsterdam, Het Parool, 7 september 2016
Ome Willem is, zoals bekend de hoofdpersoon van De film van Ome Willem. De titel is, denk ik, afgeleid van een kreet die je in mijn jonge jaren vaak kon horen: ‘Fillem? In de broek van Ome Willem!’ Wat dat precies betekende wist niemand, maar het was iets ergs.
40 jaar geleden begon Ome Willem, Aether, januari 2014
Veertig jaar geleden begon De Film van Ome Willem. Op 16 januari 1974 was op VARA-tv de eerste aflevering te zien van dit ondeugend kinderprogramma, dat niet-betuttelend wilde zijn, niet kinderachtig, maar dat met humor, improvisatie, spontaniteit en soms strengheid omging met de in de studio aanwezige kinderen.
Ome Willem op Parkpop voor kids, De Posthoorn, 6 juni 2007
’Kinderen kunnen zich nog steeds met Ome Willem identificeren. En het is niet zoetsappig. Ome Willem is best wel eens een vervelende man.’
Ome Willem zingt zijn laatste joepiedepoepieblues, Volkskrant, 29 juni 2006
Hij had zijn petje nog op, omgeklapt, en wilde niet weten van een echt einde, van knip-knap-knee, Ome Willem stopt ermee. Want een niet-vrolijke Ome Willem die bestaat helemaal niet.
Edwin Rutten blijft dol op Ome Willem, Metro, 23 juni 2006
’Ik heb het met het grootste plezier gedaan. Ik ben nog altijd dol op het spelen van Ome Willem. Hij gaat nu al drie generaties mee.’
Nooit meer een broodje poep, Algemeen Dagblad, 17 juni 2006
’Succes is een geschenk. Ik heb enorm veel aan Ome Willem te danken.’
Ome Willem overbrugt generatiekloof, Nieuwe Dockumer Courant, 29 mei 2006
Zijn rakkers van destijds zijn inmiddels volwassen. Velen van hen hebben zelf alweer kinderen. Kinderen, voor wie Edwin Rutten eerder een opa dan een oom is. Dat geldt echter niet voor zijn alter ego Ome Willem. Dat is een leeftijdsloos individu, dat lak heeft aan generaties en oog heeft voor het algemeen menselijke.
Broodje poep van Ome Willem blijft favoriet, De Gelderlander, 8 september 2003
Ome Willem is het nog niet verleerd. Niet alleen toont hij zich een begenadigd zanger, ook weet hij moeiteloos de hele zaal te boeien. Kinderen stappen zonder schroom het podium op.
Ome Willem houdt Edwin Rutten jong, Dagblad De Limburger, 22 mei 2003
’Ik heb een belangrijk motto: verlies nooit het kind in jezelf. Ik kan niet ontkennen dat ik het nog steeds leuk vind om programma’s voor kinderen te maken. Waarschijnlijk ben ik zelf een groot kind. En daar is helemaal niks mis mee. Ik blijf er in elk geval vitaal door.’
1 2