Leef je eigen leven, knip de mythologische draad door van symbiose, wees vrij, met wie je liefhebt en met wie jou liefhebben. Dat is wat ik jullie zo van harte gun. Ik wil maar zeggen: ondanks ouders komt het vaak toch nog goed! Dat is jullie eigen verdienste.
“Kinderen zingen alles mee, of het nu om bebop of een slaapliedje gaat.”
Dat Edwin Rutten meer is dan Ome Willem is bekend, maar sinds zondagmiddag weet ook het Meer Jazz Festival-publiek dat.
Het verhaal maakt kinderen vertrouwd met instrumenten van het orkest.
Ome Willem over De Vogels van IJAZZ in Revu
‘Wat mij betreft, gaat Ome Willem door tot in het crematorium. Mijn pet moet aan de urne komen te hangen en ik wil het opschrift ‘deze vuist op deze vuist’ in as.’
Normaal gesproken staat hij in de schijnwerpers, zij in de schaduw. In Nouveau draaien we de rollen om: hij doet een stap opzij en richt de spotlights op haar. ’Annett is nooit te beroerd om me tegemoet te komen in mijn onverzadigbare behoefte aan bevestiging.’
’Kinderen kunnen zich nog steeds met Ome Willem identificeren. En het is niet zoetsappig. Ome Willem is best wel eens een vervelende man.’
Wat maakt jazz zo bijzonder? “De swing! Vóór de tel, op de tel en ná de tel spelen — dat is jazz.”
‘De plechtigheid was voorbij, de prins loopt het podium af […] geeft mij een hand en zegt: ‘Elke ochtend…’ en tegelijk stapelt hij zijn vuisten op elkaar en slaat met een lach zijn ogen ten hemel. In de vakanties worden afleveringen van Ome Willem namelijk herhaald en de jonge prinsessen kijken daar naar.’