Zijn rakkers van destijds zijn inmiddels volwassen. Velen van hen hebben zelf alweer kinderen. Kinderen, voor wie Edwin Rutten eerder een opa dan een oom is. Dat geldt echter niet voor zijn alter ego Ome Willem. Dat is een leeftijdsloos individu, dat lak heeft aan generaties en oog heeft voor het algemeen menselijke.
Rutten maakte tevreden bekend graag drie maanden naar Kaatsheuvel te komen. Om zijn woorden kracht bij te zetten plaatste hij alvast een bord bij de ingang waarop te lezen is dat de musical eind dit jaar verwacht wordt.
heaterproducent Albert Verlinde: ‘Voor de rol van miljonair Daddy Warbucks zocht ik iemand die iets met kinderen heeft én kan acteren en zingen. En opeens had ik de naam van Edwin Rutten in mijn hoofd. Mijn jeugdheld, waar ik als kind altijd al naar keek!’
In Santa zingt Edwin Rutten en speelt hij verteller. Met een symfonisch orkest optreden is voor hem allerminst nieuw. De Nederlander met evenveel beroepen als interesses vertelt vaker verhalen bij klassieke muziek en jazz.
Ome Willem is het nog niet verleerd. Niet alleen toont hij zich een begenadigd zanger, ook weet hij moeiteloos de hele zaal te boeien. Kinderen stappen zonder schroom het podium op.
Ik zat bij Rogier van Otterloo in de klas. We vonden elkaar in de muziek. Rogier piano, ik slagwerk en René Holdert Bas. Later stapte ik over op zingen.
’Ik heb een belangrijk motto: verlies nooit het kind in jezelf. Ik kan niet ontkennen dat ik het nog steeds leuk vind om programma’s voor kinderen te maken. Waarschijnlijk ben ik zelf een groot kind. En daar is helemaal niks mis mee. Ik blijf er in elk geval vitaal door.’
Kinderen moeten met zoveel mogelijk dingen in aanraking komen.
Muziek is rijkdom. Als je geen muziek hebt, doe je jezelf tekort.
’Jij bent nog lang op zeg, kleine rakker dat je er bent!’ Edwin Rutten, die optrad tijdens het North Sea Jazzfestival, kon het niet laten deze kwinkslag te plaatsen toen een veertiger vanuit de zaal riep: ’Joepie-de-poepie’. Het leidde tot grote hilariteit in de concertzaal.